Крстот нè повикува да се поклониме на распнатиот Христос. Крстот е знамето на православието, крстот е знамето на христијаните, крстот е спасението на човештвото, крстот го победува сатаната, крстот  нè искачува во царството небесно.

На празникот на пронаоѓањето на чесниот Крст, Митрополитот Повардарски отслужи Света Литургија во храмот „Успение на Пресвета Богородица“ во Велес. На Литургијата сослужуваа повеќе клирици на Повардарската епархија, а пред чесниот Крст се поклонија голем број верници.

 На овој ден се празнуваат два настани поврзани со Чесниот Крст: прво, пронаоѓањето на Чесниот Крст на Голгота, и второ, враќањето на Чесниот Крст од Персија во Ерусалим. Обиколувајќи ја Светата Земја Св. царица Елена намисли да го побара Чесниот Крст на Христос. Некој старец Евреин, по име Јуда, единствен знаеше за местото каде што се наоѓаше Крстот, па принуден од царицата изјави дека Крстот е закопан под храмот на Венера, којшто на Голгота го подигна царот Адријан. Царицата нареди и го разурнаа оној идолски храм, па копајќи во длабочина најдоа три крста. Додека царицата беше во недоумение како да го распознае Христовиот Крст, покрај местото поминуваше поворка со мртовец. Тогаш патријархот Макариј рече да ги полагаат крстовите редум врз мртовецот. А кога го ставија врз него третиот крст, покојникот оживе. По тоа познаа дека е тоа вистинскиот Христов крст, чесен и животворен. Потоа го положија врз една болна жена и жената оздраве. Тогаш патријархот го крена крстот за да го види сиот народ, а народот со солзи пееше: „Господи помилуј!“ Царицата Елена направи ковчег од сребро и го положи во него Чесниот Крст. Подоцна, кога царот Хозрој го зазеде Ерусалим, многумина ги одведе во ропство, а Крстот Господов го однесе во Персија. Во Персија Крстот лежеше четиринаесет години. Во 628 година грчкиот цар Ираклиј го победи Хозрој и со слава го поврати Крстот во Ерусалим. Влегувајќи во градот царот Ираклиј го носеше Крстот на своите плеќи. Но одеднаш застана и не можеше да зачекори ни чекор. Патријархот Захариј виде ангел којшто му попречуваше на царот во раскошни облеки да оди под Крстот, по оној пат по којшто Господ одеше бос и понижен. Тоа видение патријархот му го објави на царот. Тогаш царот се слече, па босоног и во бедна облека го зеде Крстот, го изнесе на Голгота и го положи во храмот на Воскресението, на радост и за утеха на целиот христијански свет.

На 22. 09. 2013 година, Митрополитот Повардарски г. Агатангел ја освети црквата „Св. пророк Илија“ во новоформираниот Серменински манастир. На чинот на осветување на манастирската црква сослужуваа протоереј Миле Штрбевски, протоереј Трајко Мојсов, јеромонах Прохор, јеромонах Атанасиј, протоѓакон Влатко Стоименов, јероѓакон Паисиј и јероѓакон Виктор. По чинот на осветување на црквата, се отслужи и Света Божествена Литургија. На чинот на осветувањето и на Литургијата молитвено присуствуваа голем број верници од Гевгелија и околните места. Митрополитот Агатангел во своето празнично слово го потенцираше непроценливото духовно значење и возвишеност на монашкиот позив и мисија и изрази надеж дека новоформираната монашка обител ќе биде изворот на жива вода од којшто духовно ќе се насладуваат верниците кои ќе го посетат овој манастир.

На 21.09.2013 година, кога Светата Православна Црква го празнува споменот на Раѓањето на Пресвета Богородица – Мала Богородица, во Согленскиот манастир посветен на Рождеството на Мајката Божја се отслужи Архиерејска Божествена Литургија на која чиноначалствуваше Митрополитот Повардарски г. Агатангел, во сослужение на јеромонахот Авакум, протоереј Ристе јанушев, свештеник Мики Миовски и ѓакон Васил Ристовски. Манастирската црква беше исполнета со верни души кои молитвено го побараа застапништвото на Мајката Божја пред престолот на Спасителот, за здравје и спасение на нивните души. Многумина од присутните верници пристапија кон Светата Тајна – Евхаристија и се причестија со Светите Христови дарови.

На 15. 09.2013 година, во дванаесетатта недела по Педесетницата, во црквата „Свето Вознесение Христово - Св. Спас“ во Гевгелија се отслужи Света Божествена Литургија. Со Литургијата чиноначалствуваше Митрополитот Повардарски г. Агатангел во сослужение на протоереј Миле Штрбевски, протоереј-ставрофор Марјан Радински, јеромонах Атанасиј, јеромонах Спиридон и ѓаконите Влатко Стоименов и Васил Ристовски. По Литургијата се одржа групна венчавка на која 15 брачни парови кои граѓанската заедница ја крунисаа со благослов од Бога. Литургијата и чинот на групната венчавка беа збогатени со велелепните звуци од црковниот хор од Гевгелија.

На денешен ден (29. август по стариот, односно 11. септември по новиот календар), Црквата го оживува споменот за маченичката смрт на Свети Јован Претеча. Претеча е оној кој брза пред некого за да ја објави веста за Неговото доаѓање и тоа е едно од имињата на овој светител. Тоа име на Свети Јован е сосема разбирливо и оправдано, зашто целиот свој живот, од неговото зачнување, па сè до телесната смрт, тој непрекинато сведочеше дека Исус навистина е Бог и Син Божји.

По тој повод, во манастирот посветен на овој светител во местото Ветерско беше отслужена Света Божествена Литургија, со која чиноначалствуваше Митрополитот Повардарски г. Агатангел. Митрополитот, во својата беседа пред присутните, зборуваше за духовниот живот на Свети Јован Крстител, за неговата праведност, како и за спремноста да се жртвува за вистината, кога станува збор за изобличувањето на гревот. По Литургијата беше извршен Водосвет и прекршување на празничните лебови.

Отсекувањето на главата на Св. Јован Крстител     11/09/2013

Ирод Антипа, синот на стариот Ирод, убиецот на Витлеемските младенци во времето на раѓањето на Господ Исус, беше господар на Галилеја во времето на проповедта на Свети Јован Крстител. Овој Ирод беше оженет со ќерката на арапскиот кнез Арета. Но бидејќи зол изданок од зол корен, Ирод ја протера својата законска жена и незаконски ја зеде за сожителка Иродијада, жената на својот брат Филип, којшто сѐ уште беше жив. Против ова беззаконие стана Свети Јован Крстител и силно го изобличи Ирод. Ирод го фрли во затвор. За време на еден пир во неговиот дом во Севастија Галилејска пред гостите играше Салома, ќерката на Филип и Иродијада. И пијан и занесен од таа игра, Ирод ѝ вети на танчерката дека ќе ѝ даде сѐ што ќе посака, па дури и кога би побарала половина од неговото царство. Наговорена од мајка ѝ, Салома ја побара главата на Свети Јован Крстител. Ирод нареди и му ја отсекоа на Јован главата во затворот, па му ја донесоа на Ирод на чинија. Учениците Јованови ноќе го зедоа телото на својот учител и чесно го погребаа, а Иродијада го избоде со игла Јовановиот јазик, а главата му ја закопа на некое нечисто место. Што стана понатаму со главата на Светиот Предвесник опишано е под 24 февруари. Но набрзо оваа група злосторници ги постигна Божја казна. За да ја измие честа на својата ќерка кнезот Арета удри со војска на Ирод и го порази до темел. Поразен Ирод беше осуден од кесарот Калигула на прогонство, најнапред во Галија, а потоа во Шпанија. Како прогонети Ирод и Иродијада живееја во беда и понижувања, додека земјата не се отвори и не ги проголта. Салома загина со зла смрт на реката Сикорис (Сула). Смртта на Свети Јован се случи пред Пасха, а празнувањето на 29 август е востановено затоа што тој ден е осветена црквата којашто на неговиот гроб ја подигнаа во Севастија Светиот цар Конастантин и неговата мајка, Светата царица Елена. Во таа црква се положени моштите на Јовановите ученици: Елисеј и Авдиј.

На 09. 09. 2013 година, понеделник, Митрополитот Повардарски г. Агатангел изврши канонска визитација на манастирот во изградба „Свети пророк Илија“ во гевгелиското село Серменин на планината Кожуф. Во рамките на оваа посета Митрополитот, изврши увид во досегашните градежни активности во манастирскиот комплекс и заедно со монасите кои престојуваат во оваа обител, реши осветувањето на манастирската црква да се изврши на 22. 09. 2013 година. Се покануваат сите верници да присуствуваат на овој свет чин.