Skip to content
  • JoomlaWorks AJAX Header Rotator
  • JoomlaWorks AJAX Header Rotator
  • JoomlaWorks AJAX Header Rotator
Прегледувате: Насловна
Sample Image Sample Image Sample Image
ФОТО МАТЕРИЈАЛ ОД ОСВЕТУВАЊЕТО НА ЦРКВАТА „СВ. КИРИЛ И МЕТОДИЈ“ ВО ВЕЛЕС
Sample Image
Sample Image
Sample Image
Sample Image
Sample Image
 


Архиерејска Литургија во Богданци
2.04.2012.

 Sample Image

 Sample Image

 Sample Image

 Sample Image

Во петтата недела од Великиот Пост, посветена на преподобната Марија Египетска, Митрополитот Повардарски г. Агатангел чиноначалствуваше со Архиерејската Литургија во храмот „Св. Атанасиј“ во Богданци. На Литургијата  сослужуваа свештеници од  гевгелиското и кавадаречкото намесништво на Повардарската епархија. Верниците кои беа подготвени за Светата Причест ги примија Светите Христови Тајни, а на крајот беа осветени и прекршени празничните лебови.

 
Акатист кон Пресвета Богородица
2.04.2012.

 

Sample Image

 

Sample Image

 


 

На 30. 03. 2012 год., ден петок, во храмот „Успение на Пресвета Богородица“ во Велес беше отслужено мало Повечерие со целиот Акатист кон Пресвета Богородица. На службата богослужеа свештеници од велешкото архиерејско намесништво, во присуство на Митрополитот Повардарски г. Агатангел. Инаку ова беше последна служба во Великиот Пост, на која се чита Акатистот кон Пресвета Богородица, кој пак, за време на Великиот Пост се служи во петоците од петте седмици од Великиот пост.

По завршувањето на малото Повечерие традиционално беа осветени петолебија, кои верниците ги земаат за здравје и благосостојба. 

 

Sample Image
 
 Sample Image

 

 
Света Божествена Литургија, 25. 03. 2012
26.03.2012.

 

Sample Image

 

Во четвртата недела од Великиот Пост, посветена на Св. Јован Лествичник, Митрополитот Повардарски г. Агатангел отслужи Света Божествена Литургија во храмот „Св. Димитриј“ во Кавадарци.

 
Акатист кон Пресвета Богородица, четврта статија
26.03.2012.

 

Sample Image
 

 

На 23. 03. 2012 година, во петок од четвртата седмица од Великиот Пост, во храмот „Успение на Пресвета Богородица“ во Велес се отслужи четвртата и последна статија од Богородичниот Акатист. На вечерната богослужба сослужуваа протоереј-ставрофор Славе Јованов, свештеник Драги Гаштарски, свештеник Јованче Илиевски и ѓакон Мишо Тодоров, а присуствуваше и Митрополитот Повардарски г. Агатангел.

На крајот на вечерната богослужба беа благословени и прекршени празничните лебови.

Следниот петок ќе се отслужи мало повечерие на кое ќе се читаат сите статии од Акатистот кон Пресвета Богородица.

 
Трибина за меѓуетничка толеранција
26.03.2012.

Sample Image

На 23 март 2012 година се одржа трибина под наслов „Заедно можеме“ во организација на невладината организација од Велес „46664“, а чија тема беше градењето меѓуетнички соживот, заедништво и толеранција. На трибината, со благослов на Митрополитот Повардарски г. Агатангел, Повардарската епархија ја претставуваше Проторереј Ристе Јанушев, кој пред присутните се обрати на зададената тема со следново излагање:

Почитувани присутни браќа и сестри, дами и господа,

Почестени сме со поканава за учество на оваа трибина, во која се надеваме дека ќе дадеме продонес кон темата „Заедно можеме“ и се однесува на градење меѓуетнички соживот, заедништво и толеранција.

Најнапред,  Ви ги пренесувам поздравите и поддршката кон оваа трибина на нашиот Митрополит Повардарски г. Агатангел, на свештенството и верниот народ од нашата епархија. Во овој момент во православните храмови, во деновите од Великиот Пост, се служи Акатист кон Пресвета Богородица, кон Богомајката на која и пееме пофални песни со кои се поучуваме на љубов, сочувство, саможртва за ближниот, кротост, прифаќање на секое искушение со трпение на кое нè научи нашиот Спасител Господ Исус Христос.

Македонија е вистинска раскрсница на културни, геостратешки, политички и секакви други интереси за кои се употребуваат секакви средства за постигнување на овие цели. Последиците од овие комбинации ги чувствуваат сите граѓани на Македонија и речиси да нема временски периоди во кои сме биле поштедени од разни влијанија, кои многу ретко биле во наша полза, во прилог на нашиот мир и благосостојба.

Нам ни се негира државата, црквата, народот, јазикот и што уште не, но, со Божја помош ќе истрпиме, оти барем во тоа сме докажани низ хрониките на историјата.

Македонија како мултикултурна и мултиконфесионална земја во овој временски интервал го преживува искушението во кое се ставаат во залог и под знак прашање меѓунационалните односи, меѓуверските и меѓукулутурни вредности од кои никој ниту може, ниту сака да се откаже. А и не треба да се откаже оти по тоа сме препознатливи, така сме живееле, така живееме и така ќе живееме и во иднина. Друго решение нема. Сепак, проблем има, но, тоа не е најстрашното. Најстрашно е проблемот да не се решава.

Во овој контекст се поставува прашањето: Дали во решението на овој проблем може да партиципираат МПЦ и ИВЗ во Македонија? Одговор: Секако да, и несомнено тоа ќе го направат. Тука е клучот за решението на ова прашање.

Секако, ни се нудат повеќе солуции и разни системи за толеранција од туѓи искуства, кои можеби и треба да бидат разгледани, но треба да се внимава. Еве зошто: Ќе цитираме еден пристап, кој гласи вака:

„...толеранцијата во секојдневниот живот претставува коегзистенција на оние што не се сакаат и вклучува ред ставови и однесувања кои, ако ги подредиме во еден континуум, на едниот крај ќе го добиеме прогонот, а на другиот потполно почитување. Најблиску до прогонот е состојбата на црвена линија на подносливоста, каде и најмала провокација е доволна за да започне прогонот, додека, со движењето кон другиот крај на континуумот, се сретнуваме со различни видови на практики со кои се прави поднослив животот во близина на оние што не ги сакаме. Толеранцијата, на некој начин, претставува средишна положба меѓу неподносливоста и полното прифаќање. Како таква таа најчесто е нестабилна положба, која може да се сврти кон едната или другата насока...“

И? Што е ова? Порака? Рецепт за толеранција? Решение за проблемот? За „оние што не се сакаат“!!!

Ваков синкретизам може да оди само во прилог на демонократската глобализација, чиј интерес е моќта и власта преку моќта на парите, и на која (глобализацијата) и се потребни бледи привиденија од луѓе без самочувство и идентитет.

Секогаш подготвени да се истребат едни со други живеејќи во контролирани системи кои ќе проработат во зависност од потребите на моќниците. Со оваа филозофија нема да се согласат ниту христијаните, ниту муслиманите. И не само што нема да се согласат, туку одлучно ќе и се спротистават. Оти е погубна за сите, без исклучок.

Спротивна на секоја морално-етичка норма која извира од Бога, за Кого првата дефиниција е: „Бог е љубов“. Од тука почнува верата, од љубовта, која е синоним и суштествена карактеристика на Бога. Верата во Бога, во љубовта и животот во активно делување на Божјата љубов меѓу луѓето како личности, со надеж за наше соединување  со Него, е решението на односите меѓу нас.

Не треба да бидеме доктори по теологија за да делуваме целисходно во решавањето на проблеми од ваква природа; проблеми кои ни се наметнати и протурени токму меѓу младите луѓе, кои го дефинираат својот личносен идентитет во период кога според природата на возраста, жестоко се спотивставуваат кон секој авторитет што наводно им се наметнува како диктат.

Ако навремено го слушаме гласот на Црквата, кој вели:

„Возљуби го Господа, твојот Бог, со сето свое срце, со сета своја душа, со сета своја сила, со сите свои помисли“ (Лк. 10. 27) и „Возљуби го својот ближен како себеси“ (Мт. 22. 39), дали ќе останело толку место за омраза во нивните срца? Дали ќе можеле толку лесно љубовта да ја мутираат во омраза кон ближниот, а со тоа и кон Бога.

Ќе си дозволам во контекст на ова да цитирам и некои стихови од Коранот, кои на муслиманите им ја испраќаат следната порака: „Оној кој убива некого или оној кој прави неред на земјата е еднаков на оној кој би го погубил целиот свет...Верниците треба да ги исполнат обврските и кон Бога и кон државата и меѓу себе. Животот треба да се организира на тој начин да има помалку сиромашни, должници, а многу повеќе да има работници, добротворци“.

Овие пораки не се само зборови на хартија. На многумина им се запишани и во срцата и живеат со нив. Тоа се гледа во многу примери и многу места низ нашата Македонија. На овие примери треба да посветат повеќе внимание и медиумите, политичките партии, верските лидери, локалните авторитети.

Во овој контекст клучна улога ќе одигра и веронауката во училиштата. Децата да растат едни со други, а не едни покрај други. Да гледаат примери и да се учат на соживот во домовите, во училиштата, на универзитетите.

Црквите и џамиите да бидат тврдини и чувари на разумот и расадници на љубовта, да бидат совест на своите верници и вистински чувари на мирот кој ќе го всадат во срцата на своите верници. Да ја поттикнуваме љубовта кон Бога и кон ближниот независно на која вероисповед припаѓа.

Оти ближен ни е секој што е до нас, сите сме упатени еден кон друг. Ќе се прифатиме заедно во битките кои ни се заеднички. Заедно сме посилни во секоја мака и порадосни во секоја радост. Малку ли претрпевме сите па сега треба да си отежнуваме едни со други?

Да го чуваме мирот како предуслов за сè што се раѓа од него. Во мир да учиме да се сакаме и почитуваме. Ако го изгубиме мирот, сè друго се усложнува. Мирот нема алтернатива; или го имаш или го немаш!

Во евангелието според Матеј читаме:

„Блажени се миротворците, зашто тие ќе се наречат синови Божји“ (Мт. 5.9)

-   Кои се Миротворци?

Оние кои го имаат мирот Божји во себе, кои имаат љубов во душата и чисто срце, кои имаат чиста совест, мир и спокојна душа, кои живеат во слога и мир со сите и внесуваат мир меѓу другите луѓе, измирувајќи ги скараните и молејќи се за нив.

Ова нека биде наша заедничка цел и задача. За доброто на сите нас, за доброто на идните поколенија, за доброто на нашата заедничка, древна и библиска Македонија.

 
Литургија на претходно осветени дарови
22.03.2012.

На денот кога Светата православна црква го чествува споменот на Светите четириесет маченици во Севастија, Преподобен Филор Исповедник и Свети Кесариј, Митрополитот Повардарски г. Агатангел,  во сослужение на повеќе свештенослужители отслужи  утрена богослужба со великопосни часови и Литургија на претходно осветени дарови во црквата „Успение на Пресвета Богородица“.

 

Sample Image


Светите четириесет маченици во Севастија

Сите овие беа војници во римската војска, но тврдо веруваа во Господ Исус. Кога настана гонење во времето на Ликиниј, ги изведоа на суд пред војводата, а тој им се закани дека ќе им ја одземе војничката чест. На ова еден од нив, Свети Кандид, одговори: „Не само војничката чест туку и телата земи ни ги; нам не ни е ништо помило и почесно од нашиот Бог Христос“. По ова војводата им нареди на слугите да ги каменуваат овие светии. Но кога слугите фрлаа по нив камења, камењата се враќаа сами и паѓаа врз тие што ги фрлаа, па луто ги изудираа. Еден камен му падна на војводата в лице и му ги скрши забите. Мачителите, лути како ѕверови, ги врзаа светиите и ги фрлија во тамошното езеро и поставија наоколу стражари за ниеден да не излезе од водата. Имаше силен мраз, езерото мрзнеше околу телата на мачениците. За да бидат маките посилни, мачителите загрејаа и осветлија бања покрај езерото близу до страдалците, за тие гледајќи ја некако да се подлажат и да се одречат од Христа, а да ги признаат римските идоли. И навистина, еден се опрелести, излезе од водата и влезе во топлата бања. Но ноќта падна една необична светлина од небото, па ја загреа водата во езерото и телата на мачениците, а со оваа светлина од небото се спуштија триесет и девет венци врз нивните глави. Ова го виде еден од стражарите на брегот, па се соблече, го исповеда името на Господ Исус Христос и влезе во езерото за самиот да се удостои со четириесеттиот венец на предавникот. Врз него навистина слезе тој последен венец. Утредента сиот град се изненади кога ги виде мачениците живи. Тогаш злобните судии наредија и ги претепаа, а телата им ги фрлија во водата за да не ги земат христијаните. На третиот ден Светите маченици му се јавија на тамошниот епископ Петар и го повикаа да ги собере од водата и да ги извади нивните мошти. Епископот излезе ноќе по темнина заедно со својот клир и по водата видоа како светат моштите на мачениците. И секоја коска што беше одвоена од нивните тела исплива на површината и светеше како свеќа. Ги погребаа чесно. Нивните души отидоа кај Господ Исус, намачен за сите нас и воскреснат со слава. Чесно пострадаа и стекнаа непропадлива слава во 320 година.

Преподобен Филор Исповедник

Живееше и се подвизуваше во Галатија во 4 век. За него велат дека бил толку совршен во добродетелите, што повеќе личел на ангел одошто на човек. Особено е прочуен по неговото трпение. Бил гонет од царот Јулијан Отстапник и многу страдал за Христа. Но по смртта на овој христогонител Св. Филор поживеа мирно, за полза на многумина. Се упокои во осумдесеттата година од животот.

Свети Кесариј

Брат на Св. Григориј Богослов. Беше богословски писател. Меѓу другото се трудеше да одговори на прашањето колку време Адам и Ева поминаа во Рајот пред изгонувањето. Некои го определуваа тоа време на шест часа, други на дваесет и четири часа, трети на три дена. Свети Кесариј мислеше дека тоа траело четириесет дена. „Заради тоа“, вели тој, „и Господ постеше во пустината четириесет дена и за тоа време беше искушуван од ѓаволот. И додека стариот Адам не можеше да им одолее на ѓаволските искушенија сред рајското изобилие, Новиот Адам витешки им одолеа среде гладната и жедна пустина“.

 

 
Повеќе...
<< Почеток < Претходна 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Следна > Крај >>

Резултати 685 - 722 од 742