Skip to content
  • JoomlaWorks AJAX Header Rotator
  • JoomlaWorks AJAX Header Rotator
  • JoomlaWorks AJAX Header Rotator
Прегледувате: Насловна
Sample Image Sample Image Sample Image Sample Image
Sample Image
 


Света Божествена Литургија, Валандово
24.09.2012.

Sample Image

 

ФОТОГАЛЕРИЈА

На 23.09.2012 година, во храмот посветен на светиот великомаченик Димитриј Мироточив во Валандово, се отслужи Света Архиерејска Литургија со која чиноначалствуваше митрополитот Повардарски г. Агатангел во сослужение на свештенослужители од Гевгелиското намесништво на Повардарската епархија.

 
Замонашување во Полошкиот манастир
21.09.2012.
 Sample Image
 
 

На 21. 09. 2012 година, на денот кога Светата православна црква го слави раѓањето на Богомајката, Пресвета Богородица, во  Полошкиот манастир посветен на светиот великомаченик Георгиј на Тиквешкото езеро, Митрополитот Агатангел благоволи да ја постриже во мала схима, досегашната искушеничка Драгица со ново име, монахиња Магдалена. 

На вечерната богослужба присуствуваше Неговото Блаженство, Архиепископот Охридски и Македонски Г. Г. Стефан, архимандритот Јосиф, како и повеќе игумании од неколку женски манастири од Македонија. Богослужбата започна во 16.00 часот, а по входот, игуманијата Елисеја, водејќи ја под своето расо, ја приведе кандидатката за замонашување пред архиерејот. Митрополитот Агатангел, најпрво ја поучи за монашкиот живот, за сите добри, но и лоши моменти, што се дел од монашкиот живот, но и за наградата која Бог им ја дава на оние кои се откажале, од татко, мајка, брат, сестра, сопруг, сопруга и од сѐ земно заради Христа и Неговото царство. Откако кандидатот потврди дека свесно и доброволно прифаќа да го прими совршениот ангелски живот и дека со Божја помош ќе извршува сè што е предвидено со монашкиот живот, митрополитот ја пострижа и ѝ даде ново име Магдалена.    

 

Потоа следеше ставање на:

параман (знак на ангелскиот образ, на нетление и чистота и на земениот благ јарем Христов);

крст околу вратот (знак на страдањето, понижувањето, плукањето и на сè она што Господ го претрпе за нас);

подрасник (облека на веселие и духовна радост, за отфрлање на сè плотско, и постојано радување во Христа);

кожен ремен (за умртвување на страстите на телото и за обновување на духот, за бодрост и внимателност, за запазување на Божјите заповеди);

расо (риза на спасението и оклоп на правдата за да се оттргне од секоја неправда, и да биде мртов за секое зло дело, но жив за добри дела);

пана (покривало на смирението и постојано послушание, за да ги одврати своите очи да не гледаат суета);

сандали (за благовестење на мирот, за да биде брз и трудољубив во секое послушание и добро дело, а бавен во исполнување на својата волја);

бројаница (меч духовен, којшто е зборот Божји и непрестајната молитва Исусова: „Господи Исусе Христе, Сине Божји,  помилуј ме мене грешниот“);

крст (штит на верата, за со него да ги гасне распалените стрели на лукавиот);

запалена свеќа (за со својот чист и добродетелен живот да биде светлина на светот).

На крајот следеше поздравување и честитање со зборовите: Како ти е името, сестро? Нека ти е за радост на ангелите и пораз на демоните!

По вечерната служба беше поставена трпеза за сите присутни на овој свет чин.

 

По молитвите на пресвета Богородица, заштитничка и игуманија на сите манастири, Господ да ни даде уште монаси и монахињи, по чиишто молитви се одржува светот.

Сестро Магдалена, спасувај се во монашки чин!

 
Божествена Лирургија и Прв академски час
17.09.2012.

 

Sample Image

 

На 16 септември 2012 г. во црквата свети Јован Крстител во Капиштец, во Скопје, Неговото блаженство, Архиепископ охридски и македонски г.г. Стефан во сослужение на Неговото Високопреосвештенство, Митрополит Повардарски г. Агатангел, Неговото Високопреподобие Архимандритот Јосиф (Тодоровски), и дел од ракоположените професори на  Православниот богословски факултет  отслужи Света архиерејска Литургија. На Литургијата присуствуваа и Ректорот на Универзитетот Свети Кирил и Методиј, проф.-д-р Велимир Стојановски,  Ректорската управа, Сенатот и студентите на Универзитетот. Многубројниот верен народ се причести со Светите Христови Тајни.
Во беседата на Владиката Агатангел меѓу другото беше речено, да како Садукеите,  кои го познавале Светото писмо до точка и запирка точно знаеле како да го искушаат Месијата на чувствителното прашање за исполнувањето на Божјите заповеди, слично и денес, ние сме непрекинато изложени на предизвиците и искушенијата на овој свет. Затоа, за ДА ГО ВОЗЉУБИМЕ БОГА да го најдеме духовното „копче“ што го закопчува нашето срце за Благата вест која ни се навестува во Црквата. Да ја одтргнеме железната завеса која ни ја крие Светлината и веднаш ќе почнеме да ја чувствуваме Благодатта како не обзема. За да го засакаме Бога со сета своја душа треба да се препородиме од исконскиот грев и да го исчистиме разумот со исполнување на Божјите закони и читање на Светото писмо. ДА ГО САКАМЕ БЛИЖНИОТ КАКО СЕБЕ САМИТЕ е братољубие кое својот врв го достигнува во разбирањето на нашите непријатели.
Потоа, во салата „Архиепископ Доситеј“ на Православниот богословски факултет Архиепископот охридски и македонски г.г. Стефан се одржа молитва за почетокот на академската година. Во својата беседа тој подсети како пред два милениуми многумина не поверуваа иако нашиот Господ Исус Христос пред нивните очи правеше чуда. Така и денес во образованието немаме веронаука, а во армијата и затворите немаме духовници. Да внимаваме – секуларноста не значи безбожност или атеизам. На ова особено треба да внимаваат институциите. Религијата и науката секогаш растеле напоредно. Да се подсетиме дека врвните научници и творци секогаш биле, а и ден-денес се вдахновени од Светиот Дух. На крајот поглаварот даде благослов на новите генерации теолози бидејќи и Црквата и човештвото имаат потреба од добри пастири затоа што жетвата е голема, а работниците се малку.
Деканот на Богословскиот факултет проф. д-р Ацо Гиревски – протоереј-ставрофор , истакна дека фактот што ректорот и Ректорската управа го одбележуваат почетокот на академската година токму со присуството на Светата Литургија и оваа молитва представува признание за 35-те години постоење на Факултетот. Деканот го навести почетокот на постапката Факултетот да стане редовна членка на најстариот Универзитет на Светите Кирил и Методиј. Веќе денес студентите можат да ги користат научните ресурси на Универзитетот. На крајот деканот го дарува ректорот со иконата на светите Кирил и Методиј. 

 

Sample Image
 
 Sample Image

 

 
Освет на камен-темелник за нова црква
17.09.2012.
 
Sample Image
 
На 15. 09. 2012 година се изврши освет на камен-темелник на нова црква во селото Бистрица, општина Чашка. Чинот на осветување на камен-темелникот го изврши Митрополитот Повардарски г. Агатангел во сослужение на повеќе свештенослужители. Новата црква во селото Бистрица ќе се гради во чест и слава на светите апостоли Петар и Павле. Црквата ќе се гради со средства од жителите на селото и Повардарската епархија.
 
 
Sample Image
 
 Sample Image
 
 Sample Image
 
 Sample Image
 
 Sample Image
 
Отсекување на главата на Св. Јован Крстител
12.09.2012.
 
Sample Image
 
На чествувањето на споменот на отсекувањето на главата на Свети Јован Крстител, Митрополитот Повардарски г. Агатангел присуствуваше во Бигорскиот манастир. Митрополитот Агатангел чиноначалствуваше со вечерната богослужба на која надлежниот Митрополит на Дебарско-кичевската епархија, г. Тимотеј изврши монашки потстриг на тројца нови браќа во Бигорската обител, Кирил, Евнувиј и Аверкиј.
 
Sample Image

Следниот ден  се отслужи Света Божествената Литургија на која чиноначалствуваше Митрополитот Дебарско-кичевски г. Тимотеј во сослужение на Митрополитот Повардарски г. Агатангел, Игуменот на Бигорскиот манастир, Архимандритот Партениј и бројно свештенство од Бигорскиот манастир и Дебарско-кичевската епархија. На Литургијата, Митрополитот Тимотеј благоволи и ги ракоположи отец Ефросиниј во чин јероѓакон и отец Еразмо во чин јеромонах.
 
Sample Image

На Литургијата со празнично слово се обрати Митрополитот Агатангел:
 „Радоста при средбата на двете свети мајки -  пречистата наша владичица Богородица и Елисавета - која во утробата го носела славниот Претеча, не може да се спореди со ништо и е несфатлива за нас. Таа радост можеби претходната вечер ја доживеаја нашите монаси Кирил Евнувиј и Аверкиј. Таква радост се чувствува само кога умот е прочистен, срцето е прочистено, целото наше човечко битие е очистено од нечистотијата, од калта во која сме затрупани. Само тие чисти души кои го предадоа животот на Христа, кои се одрекоа од светот и одат по патеката на Христос, по тој трнлив пат. Да се откажеш од ближните, да се откажеш од страстите, тие кратки, минливи задоволства... Како луѓе можеби ги осудуваме. И вие самите знаете како беше пред десет, петнаесет години, какви маки имаше нашата света Црква во врска со оние кои сакаа да се посветат на Господа, а нивните родители, да ми простат сега, оддалечени од Бога и Црквата, имаа темен превез на своите очи и не гледаа подалеку, заслепени беа, мислеа дека целата убавина е земното задоволство, да му служиш на земниот цар, а не на небесниот, вечниот, Царот над царевите, на Кого денес сите ние, драги мои, Му се поклонувавме и му пеевме:  Господи Ти благодариме што не донесе денес во оваа света обител за да можеме од длабочината на срцето да ти пееме Слава Ти Господи. И тие мајки денес Ти пеат. Знам мнозина од тие мајки кои чукаа на вратите од архиереите, вратите на државните институции, барајќи да се затворат манастирите, затоа што, наводно, нивните деца не живееле како што треба во тие манастири. Но сето тоа беше измислица, лукавство на ѓаволот, бидејќи ѓаволот не го сака монаштвото, зашто монаштвото е армијата на Црквата, драги мои, монаштвото е силата на Православието. Со монаштвото на нашата света Црква гледаме колку силни стануваме како православни луѓе, колку се очистуваме, колку подуховно размислуваме и колку повеќе се приклонуваме кон вечноста, бидејќи секоја христијанска душа чезнее за вечноста, за Царството небесно. А царството небесно го чувствуваме тука, кога се исповедаме, се причестуваме со светите Христови Тајни. Тоа Царство ни го приближуваат овие млади луѓе, кои деноноќно се молат за нашиот благоверен народ,  за своите браќа, сестри, нашите упокоени претци и целото наше потомство. Тие се постојано на молитва и затоа велиме дека тие се армијата на нашата света Црква. Затоа како народ и како Црква им благодариме на нашите мајки, што Господ Бог уште од нивната утроба ги определил нивните чеда да Му служат...

Минатата вечер имаше една многу прекрасна атмосфера! Какви чудеса денес прави Господ, драги мои во нашата света Црква! Пред две седмици, на Илинден во Пречиста Кичевска за првпат после неколку века прославивме светии. И за многу кратко време, во оваа наша света обител, тројца наши браќа, Евнувиј, Аверкиј и Пајсиј, веќе ги носат нивните свети имиња. Бог направи да се повторат нивните свети имиња за да се слават и тука на земјата, како што се славени во вечноста. Нека им е честито на овие наши браќа кои се одрекоа од светот и го зедоа крстот свој. Нека му е честито на братот Еразмо, кој денес го прими свештеничкиот чин и на о. Ефросиниј кој го прими ѓаконскиот чин. Честито и на родителите. Им благодарам што на нашата света Црква и даруваа војници кои ќе служат во олтарот на Христа Бога Спасителот, за спасението на целиот православен род. Нека молитвите на светиот Јован Претеча, Крстителот наш чиј спомен денес празнуваме, ни бидат за наша утеха, за смирение, за исцеление, за спасение. Ја добивте благодатта, кога ќе се вратете во своите домови пренесете им ја и на вашите ближни. Благодатта што сите ние заедно ја примивме по молитвите на Свети Јован и по молитвите на Мајката Божја да ве држи до следното видување. Амин.“
 
 
Sample Image
 
 Отсекувањето на главата на Св. Јован Крстител     11/09/2012

Ирод Антипа, синот на стариот Ирод, убиецот на Витлеемските младенци во времето на раѓањето на Господ Исус, беше господар на Галилеја во времето на проповедта на Свети Јован Крстител. Овој Ирод беше оженет со ќерката на арапскиот кнез Арета. Но бидејќи зол изданок од зол корен, Ирод ја протера својата законска жена и незаконски ја зеде за сожителка Иродијада, жената на својот брат Филип, којшто сѐ уште беше жив. Против ова беззаконие стана Свети Јован Крстител и силно го изобличи Ирод. Ирод го фрли во затвор. За време на еден пир во неговиот дом во Севастија Галилејска пред гостите играше Салома, ќерката на Филип и Иродијада. И пијан и занесен од таа игра, Ирод ѝ вети на танчерката дека ќе ѝ даде сѐ што ќе посака, па дури и кога би побарала половина од неговото царство. Наговорена од мајка ѝ, Салома ја побара главата на Свети Јован Крстител. Ирод нареди и му ја отсекоа на Јован главата во затворот, па му ја донесоа на Ирод на чинија. Учениците Јованови ноќе го зедоа телото на својот учител и чесно го погребаа, а Иродијада го избоде со игла Јовановиот јазик, а главата му ја закопа на некое нечисто место. Што стана понатаму со главата на Светиот Предвесник опишано е под 24 февруари. Но набрзо оваа група злосторници ги постигна Божја казна. За да ја измие честа на својата ќерка кнезот Арета удри со војска на Ирод и го порази до темел. Поразен Ирод беше осуден од кесарот Калигула на прогонство, најнапред во Галија, а потоа во Шпанија. Како прогонети Ирод и Иродијада живееја во беда и понижувања, додека земјата не се отвори и не ги проголта. Салома загина со зла смрт на реката Сикорис (Сула). Смртта на Свети Јован се случи пред Пасха, а празнувањето на 29 август е востановено затоа што тој ден е осветена црквата којашто на неговиот гроб ја подигнаа во Севастија Светиот цар Конастантин и неговата мајка, Светата царица Елена. Во таа црква се положени моштите на Јовановите ученици: Елисеј и Авдиј. 
 
Повеќе информации на Бигорски.мк
 
Јубилеј 180 години од изградба на црква во Охрид
10.09.2012.

 

Sample Image    Sample Image    Sample Image    Sample Image
Sample Image    Sample Image    Sample Image    Sample Image
Sample Image    Sample Image    Sample Image    Sample Image
Sample Image    Sample Image    Sample Image    Sample Image

 

Човекот е битие, чија цел на создавање е вечно и постојано учество во животот Божји, во Неговата радост, прослава и во Неговата неизмерна љубов. И иако Адам и целата човечка природа паднале и биле истерани од првата Црква - Рајот, сепак тие засекогаш копнееле и тежнееле да ја вратат таа заедница со Бога. Човечкиот род отсекогаш во својата душа ја чувствувал блискоста со Бога и врската со својот Творец. Навистина, човекот многупати паѓал, се одрекувал од Него, на моменти и богохулел, но секогаш одново и одново се враќал кон таа заедница, а неретко и пред самата блиска средба со Севишниот. Како религиозно, заедничарско битие, човекот чувствувал потреба своите чувства да ги изразува преку разговор со Бога, односно преку молитва и не само приватно, туку и соборно. Токму затоа, низ многуте изминати векови, почнувајќи од Скинијата и Соломоновиот храм, катакомбните цркви, големите храмови посветени на Премудроста Божја, илјадниците храмови низ целиот свет, човекот градел домови Божји, во кои заедничарел со своите браќа христијани и станувал едно Тело, Тело на својата глава Христос.
Кога зборуваме, пак, за Македонија, а особено за Охрид, тогаш навистина чудесен е фактот колку многу храмови изградил македонскиот народ, и тоа најчесто во времиња кога бил под ропство од иноверна власт, кога немал никакви права и живеел во сиромаштија. Токму затоа и секој јубилеј од изградбата на овие храмови, претставува и прослава на сите луѓе кои целосно се вложиле во подигањето на истите.
На 08 и 09 септември 2012 година, го прославивме големиот Јубилеј 180 години од подигањето на храмот „Успение на Пресвета Богородица“ - Каменско во Охрид. За податоците кога точно била изградена оваа црква, и дали на местото на денешната постоела друга помала црква, не може точно да се тврди, но во Митрополитскиот кодекс на Охридската архиепископија од 1694 година, составен од тогашниот драчки митрополит Козма Китијски, а во седмата енорија (парохија) Каменско, се наведени две активни цркви – „Св. Богородица“ и параклисот „Св. Петар“. Денешната црква, според еден исклесан во камен запис, е изградена во 1832 година од протомајсторот Теодор. Во 1845 година е поставен резбаниот дрвен иконостас, изработен од Мијачката копаничарска школа. Истата 1845 година зографот Мануил Георгиу од Магарево ги слика престолните и празничните икони, а фрескописот е дело на Димитрија Дичо Зограф.
Прославата на овој голем Јубилеј започна на 08.09.2012 година со свечена вечерна богослужба, на која чиноначалствуваше Неговото Високопреосвештенство Митрополитот Повардарски г. Агатангел, во сослужение на архимандрит Нектариј, протоереј-ставрофорите Ефтим Бетински и Сашо Богданоски, свештениците Љупчо Симиџиески, Никола Христоски и Димче Азески и ѓаконите Николче Ѓурѓиноски, Васко Голабоски и Сашо Целески. На вечерната присуствуваше и Неговото Високопреосвештенство Митрополитот Дебарско-кичевски г. Тимотеј, кој од архиерејскиот трон ја започна вечерната богослужба со читање на предначинателниот 103 псалм.
Торжествата продолжија по завршувањето на вечерната, кога беше промовирана книгата „Галерија на икони при црквата Успение на Пресвета Богородица – Каменско Охрид“, дело на ценетиот проф. д-р Сашо Цветковски, а промотор беше многупочитуваниот академик проф. д-р Цветан Грозданов. Делото на професорот Цветковски е навистина од големо значење, зашто дава исцрпни податоци за градбата на храмот, за нејзиниот иконопис и фрескоживопис, и како што рече академикот Грозданов, „авторот навистина се потрудил и успеал во подредувањето на иконите според периодот на изработката и нивните автори, иако за многу од нив имал малку, или речиси, воопшто немал податоци“. После промоцијата беше и официјално отворена галеријата на икони при овој храм, која содржи шеесетина непроценливи икони, а вечерта особено ја збогати младиот хор при црквата Каменско, кој со своите прекрасни изведби не остави никого рамнодушен.
Празнувањето продолжи на 09.09.2012 година, со архиерејска Златоустова Литургија, на која чиноначалствуваше Неговото Блаженство Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан, во сослужение на Митрополитите Тимотеј и Агатангел, архимандритите Нектариј и Јосиф, протоереј-ставрофор Сашо Богданоски, протоерејот Игор Никовски, еромонахот Доситеј, свештениците Љупчо Симиџиески, Ромео Петрески, Никола Христоски, Димче Азески, Горан Ставрески и Владо Недески и ѓаконите Николче Ѓурѓиноски, Васко Голабоски и Сашо Целески. По завршувањето на Литургијата беше извршен чинот на Мал водосвет и беа осветени новите мозаици, кои се поставени на влезната врата од храмот, а Архиепископот Стефан се обрати кон верниците со пригодна беседа.
На ова место да му оддадеме почит и признание и на старешината на храмот, свештеникот Димче Азески, кој несебично и целосно се предаде во подготовките за отворањето на галеријата и разубавувањето на црквата. Господ, нашиот Бог, нека ги упокои душите на сите починати ктитори и помагачи на овој свет храм, а нас нека нè укрепува и нека ни дава сили достојно да го продолжиме и зачуваме нивното дело. Амин!

Преземено од Дебарско-кичевска епархија

 
Повеќе...
<< Почеток < Претходна 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Следна > Крај >>

Резултати 647 - 684 од 761